vhdo.nl/2buS4a0
مطلب دریافتی در واکنش به ابراز نگرانی من از #شبکه_ملی_اطلاعات:
«واقعیت ماجرا چیزی که در دولت #احمدینژاد به عنوان #اینترنت_ملی مطرح شد، با چیزی که در این دولت به عنوان #شبکه_ملی_اطلاعات در حال توسعه است کامل متفاوت و بعضا متضاد هست.
در بحث اینترنت ملی طرح تخیلی که داشتند جداسازی شبکه بینالملل و شبکه داخلی و ارائه دو خدمت موازی به هر کاربر بود و درواقع میخواستند اینترنت ملی بدون هیچگونه ارتباطی با شبکه جهانی تعریف بشه که البته نه توان و نه دانش اجراش رو نداشتن و تا پایان دولت دهم کمتر از ۱۰ درصد چیزی که باید تموم شده تحویل میدادن اجرا شد، چون از پایه طراحی و فلسفه غلط و احمقانهای داشت. در دولت جدید اول از پیشرفت کار برای حدود یک سال جلوگیری شد تا جوانبش بررسی بشه. اتفاقا تجربیات بینالمللی مورد بررسی قرار گرفت و همینطور اهدافی که برای این پروژه تعریف شده بود چکشکاری شد تا از حالت تخیلی و البته دیکتاتوری در بیاد و به یک طرح زیرساختی قابل دفاع تبدیل بشه. اهدافی که بعد از اصلاح کار مشخص شد، کیفیت و سرعت بالاتر، امکان ترجیح ترافیک داخلی به ترافیک بینالملل، آدرس دهی محلی برای جلوگیری از خروج درخواست آدرسدهی کاربران ایرانی و امکان فعالیت شبکه در صورت اختلال در درگاههای بینالمللی و در لایه بالاتر حمایت از تولید محتوا و ابزارهای تحت شبکه بومی برای برآورده کردن نیازها و سلیقه کاربران داخلی بود.
در واقع در کشورهای توسعهیافته بحث میزبانی، ابزارها و تولید محتوا توسط بخش خصوصی متصل به بازارهای جهانی انجام میشه، بحث مدیریت شبکه از طریق کپیهای روت آیکان که سالهاست اونها در کشورهاشون دارن اما در حوزه دسترسی خیلیها از جمله استرالیا پروژه شبکه ملی پهنباند برای افزایش کیفیت و سرعت درتمامی نقاط کشور دارند. در ایران به دلیل ضعف در تمامی این حوزهها مجموعه تمام کارهایی که در این حوزهها باید انجام میشد به عنوان پروژه شبکه ملی اطلاعات تعریف شد که در نتیجه شامل توسعه زیرساختها، مدیریت بهینه شبکه، تلاش برای تولید محتوا و ابزارها و تدوین مقررات هست. کارهایی که شده یک کپی روت آیکان در ایران قرار گرفته و به صورت طبیعی به دلیل فاصله کمتر درخواستهای آدرسدهی در داخل شبکه ایران میمونه و حتی بخشی از درخواستهای آدرسدهی کاربران کشورهای همسایه هم به دلیل نزدیکتر بودن مثل آهنربا جذب این کپی روت میشه، در توسعه زیرساختهای پهنای باند داخلی از ۴۰۰ به ۴۰۰۰ گیگابیت رسیده، و پهنای باندی بینالملل از ۷۲ به ۵۴۰ گیگابیت رسیده، تعداد کاربران پهنباند از ۳ میلیون به ۳۵ میلیوننفر رسیده، اینترنت پهنباند موبایل از ۱ میلیون به ۱۵ میلیون نفر رسیده، مقررات لازم از جمله مالکیت معنوی، آزادی اطلاعات، حریمخصوصی تدوین و تصویب شده، برای تولید محتوا و ابزارهای بومی مشوقهای مالی در نظر گرفته شده.
‼️در بحث شناسایی کابران همون رویه رایج در تمام دنیاست که از طریق مبادی شناسایی در موقع خرید سرویس کار انجام میشه و اینطور نیست که مثلا قرار باشه اول کاربر کد ملی بزنه تا شبکه وصل بشه! در زمینه شنود همون کاری که تا حالا انجام میشده انجام میشه و چیزی با این ساز و کار جدید اضافه نمیشه غیر از اینکه در آینده به دولت اجازه دادهکاوی دادههای شبکهای رو میده که این فکر نکنم حریم کسی رو نقض کنه و اتفاقا توانایی مثبتیه. در زمینه بودجه هم هیچ هزینه کلفت و جداگونهای انجام نشده، در واقع اون هزینه ۲۰ هزارمیلیاردی که فقط ۲۰ درصدش هم سهم دولته مجموع سرمایهگذاری دولت و بخش خصوصی، اپراتورها، شرکتهای اینترنتی، نرمافزارهای تحت وب، اپهای ایرانی و ... که در چهارچوب تعریف شبکه ملی اطلاعات میگنجه.
البته کنار اینها دوتا بحث میمونه، یکی اینکه ❗️آیا اینطوری دولت میتونه اینترنت رو قطع کنه ولی شبکه ملی کار میکنه، بله میتونه، قبلا هم میتونست و کرده بود و البته الان اگر قطع کنه یا مثلا به دلیل تحریم یا جنگ از خارج قطع بشه کارهای داخلی زمین نمیمونه که البته این مثل هر زیرساخت دیگه کشوره، شبکه برق، شبکه حملنقل هوایی و زمینی هم همینه و دولت ایران مثل هردولتی میتونه ارتباط بینالملیاش رو قطع کنه بدون اختلال در داخل، که خوب این توی هیچ زیرساختی از جمله شبکه ملی اطلاعات نمیتونه بلند مدت باشه و از طرف دیگه حق هر دولتیه که بر پهنه سرزمینیاش مدیریت داشه باشه.»
📡 @VahidOnline
مطلب دریافتی در واکنش به ابراز نگرانی من از #شبکه_ملی_اطلاعات:
«واقعیت ماجرا چیزی که در دولت #احمدینژاد به عنوان #اینترنت_ملی مطرح شد، با چیزی که در این دولت به عنوان #شبکه_ملی_اطلاعات در حال توسعه است کامل متفاوت و بعضا متضاد هست.
در بحث اینترنت ملی طرح تخیلی که داشتند جداسازی شبکه بینالملل و شبکه داخلی و ارائه دو خدمت موازی به هر کاربر بود و درواقع میخواستند اینترنت ملی بدون هیچگونه ارتباطی با شبکه جهانی تعریف بشه که البته نه توان و نه دانش اجراش رو نداشتن و تا پایان دولت دهم کمتر از ۱۰ درصد چیزی که باید تموم شده تحویل میدادن اجرا شد، چون از پایه طراحی و فلسفه غلط و احمقانهای داشت. در دولت جدید اول از پیشرفت کار برای حدود یک سال جلوگیری شد تا جوانبش بررسی بشه. اتفاقا تجربیات بینالمللی مورد بررسی قرار گرفت و همینطور اهدافی که برای این پروژه تعریف شده بود چکشکاری شد تا از حالت تخیلی و البته دیکتاتوری در بیاد و به یک طرح زیرساختی قابل دفاع تبدیل بشه. اهدافی که بعد از اصلاح کار مشخص شد، کیفیت و سرعت بالاتر، امکان ترجیح ترافیک داخلی به ترافیک بینالملل، آدرس دهی محلی برای جلوگیری از خروج درخواست آدرسدهی کاربران ایرانی و امکان فعالیت شبکه در صورت اختلال در درگاههای بینالمللی و در لایه بالاتر حمایت از تولید محتوا و ابزارهای تحت شبکه بومی برای برآورده کردن نیازها و سلیقه کاربران داخلی بود.
در واقع در کشورهای توسعهیافته بحث میزبانی، ابزارها و تولید محتوا توسط بخش خصوصی متصل به بازارهای جهانی انجام میشه، بحث مدیریت شبکه از طریق کپیهای روت آیکان که سالهاست اونها در کشورهاشون دارن اما در حوزه دسترسی خیلیها از جمله استرالیا پروژه شبکه ملی پهنباند برای افزایش کیفیت و سرعت درتمامی نقاط کشور دارند. در ایران به دلیل ضعف در تمامی این حوزهها مجموعه تمام کارهایی که در این حوزهها باید انجام میشد به عنوان پروژه شبکه ملی اطلاعات تعریف شد که در نتیجه شامل توسعه زیرساختها، مدیریت بهینه شبکه، تلاش برای تولید محتوا و ابزارها و تدوین مقررات هست. کارهایی که شده یک کپی روت آیکان در ایران قرار گرفته و به صورت طبیعی به دلیل فاصله کمتر درخواستهای آدرسدهی در داخل شبکه ایران میمونه و حتی بخشی از درخواستهای آدرسدهی کاربران کشورهای همسایه هم به دلیل نزدیکتر بودن مثل آهنربا جذب این کپی روت میشه، در توسعه زیرساختهای پهنای باند داخلی از ۴۰۰ به ۴۰۰۰ گیگابیت رسیده، و پهنای باندی بینالملل از ۷۲ به ۵۴۰ گیگابیت رسیده، تعداد کاربران پهنباند از ۳ میلیون به ۳۵ میلیوننفر رسیده، اینترنت پهنباند موبایل از ۱ میلیون به ۱۵ میلیون نفر رسیده، مقررات لازم از جمله مالکیت معنوی، آزادی اطلاعات، حریمخصوصی تدوین و تصویب شده، برای تولید محتوا و ابزارهای بومی مشوقهای مالی در نظر گرفته شده.
‼️در بحث شناسایی کابران همون رویه رایج در تمام دنیاست که از طریق مبادی شناسایی در موقع خرید سرویس کار انجام میشه و اینطور نیست که مثلا قرار باشه اول کاربر کد ملی بزنه تا شبکه وصل بشه! در زمینه شنود همون کاری که تا حالا انجام میشده انجام میشه و چیزی با این ساز و کار جدید اضافه نمیشه غیر از اینکه در آینده به دولت اجازه دادهکاوی دادههای شبکهای رو میده که این فکر نکنم حریم کسی رو نقض کنه و اتفاقا توانایی مثبتیه. در زمینه بودجه هم هیچ هزینه کلفت و جداگونهای انجام نشده، در واقع اون هزینه ۲۰ هزارمیلیاردی که فقط ۲۰ درصدش هم سهم دولته مجموع سرمایهگذاری دولت و بخش خصوصی، اپراتورها، شرکتهای اینترنتی، نرمافزارهای تحت وب، اپهای ایرانی و ... که در چهارچوب تعریف شبکه ملی اطلاعات میگنجه.
البته کنار اینها دوتا بحث میمونه، یکی اینکه ❗️آیا اینطوری دولت میتونه اینترنت رو قطع کنه ولی شبکه ملی کار میکنه، بله میتونه، قبلا هم میتونست و کرده بود و البته الان اگر قطع کنه یا مثلا به دلیل تحریم یا جنگ از خارج قطع بشه کارهای داخلی زمین نمیمونه که البته این مثل هر زیرساخت دیگه کشوره، شبکه برق، شبکه حملنقل هوایی و زمینی هم همینه و دولت ایران مثل هردولتی میتونه ارتباط بینالملیاش رو قطع کنه بدون اختلال در داخل، که خوب این توی هیچ زیرساختی از جمله شبکه ملی اطلاعات نمیتونه بلند مدت باشه و از طرف دیگه حق هر دولتیه که بر پهنه سرزمینیاش مدیریت داشه باشه.»
📡 @VahidOnline
